Pierwsza wzmianka o wsi Crebelewicz zwanej dawniej Woykiewicz (dzisiaj to sąsiednia wieś), w której to książę wrocławski Henryk IV nadaje prawo własności rycerzowi Tyczce ze Sterczy.

Opat klasztoru premonstratensów św. Wincentego z Wrocławia, Mikołaj I zakupił położony obok wsi młyn nad rzeczką Czarna Woda. Młyn ten znany jest potem pod nazwą „Vierräde – Mühle” – Młyn czterokołowy. Jego ruiny zachowały się do dzisiaj.

Pierwsza wzmianka o murowanym dworku obronnym w Krobielowicach, który sprzedał niejaki Henryk z Żytna.

Następny opat, A. Rügler kupił już całą wieś od niejakiego Optzkone.

Przebudowa pałacu w stylu renesansowym, który odtąd zaczął pełnić rolę siedziby zarządu dóbr klasztornych.

Opat Mateusz zawarł akt dzierżawy z S. Rosenzweigiem, w którym jest mowa o dworze jako o piętrowym budynku.

Opat Andrzej Gebel w dokumencie z tegoż roku wspomniał o potrzebie remontu dworu w Krobielowicach.

Opat Karl Keller przebudował dwór czyniąc z niego czteroskrzydłową pałacową rezydencję.

Sekularyzacja dóbr kościelnych. Pałac i majątek przejeło państwo pruskie.

Po nieudanych próbach sprzedaży majątku, król pruski Fryderyk Wilhelm III podarował krobielowickie dobra księciu Gebhardowi Leberechtowi von Blücherowi. Był to dowód uznania dla jego zasług wojennych. Ten akt darowizny sprawił, że Krobielowice stały się sławne.

Zmarł właściciel Krobielowic, pruski bohater narodowy, książę Wahlstatt, G.L. v. Blücher. Pochowano go w kościele w Wojtkowicach. Rok później przeniesiono go do prowizorycznego grobowca który znajdował się obok dzisiejszego mauzoleum.

Zjazd weteranów wojskowych z całych Prus i szeroko nagłośniona manifestacja patriotyczna przy grobie Blüchera. Nowy grobowiec nie był jeszcze całkowicie skończony, budowano go z dawnego granitowego „kamienia Blüchera” wydobytego kilka lat wcześniej w kamieniołomie w Sobótce. Ten blok skalny już wcześniej przeznaczono na mauzoleum, jednak był on zbyt duży by go przetransportować do Krobielowic. Do budowy użyto też granitu ze Strzelina a fronton grobowca ozdobiło „wspaniale zrobione marmurowe popiersie starego bohatera”.

W wielkiej uroczystości patriotyczno-żałobnej przeniesiono zwłoki marszałka do nowo wybudowanego mauzoleum (istnieje do dzisiaj).

Przebudowano pałac i zespół parkowy. Wybudowano trzy wieże narożne, taras i werandę z arkadami. Na prawym brzegu Czarnej Wody pobudowano kamienną wieżę bramną której górną część pokryto drewnianym oszalowaniem. Wtedy też przy bramie stanęły dwie 1,5 m. figury, św. Nepomucen i św. Immaculaty.

Przeprowadzono prace konserwatorskie w pałacu.Wtedy też rozebrano jedną z wież. W mauzoleum założono nowe drzwi okute brązem a wokół wybudowano nowe ogrodzenie.

Pałac do połowy lat 70- tych był zamieszkały, później zaniedbany i dewastowany zaczął popadać w ruinę. 1991 - 1995 r. Pałac odbudowano i oddano do użytku w lipcu 1995 r.